Desired by the Boss-1

Ofelia was a prisoner of her traumatic past. Even after several years, she could not free herself from the nightmares…

Until Froilan came into her life. He blasted every single fear she had and showed how desirable he found her.

Sa wakas, may pagkakataon nang makalaya si Ofelia sa mga bangungot na umaalipin sa kanya.

Ngunit paano kung tutoong mabagsik ang sumpang bawal siyang magmahal – at mahalin?

Tunay kaya ang pag-ibig ni Froilan para tuluyang maging malaya ang dalaga?

* * *

Takipsilim. Oras ng hapunan ng bawat pamilya, maliban sa loob ng isang tahanan kungsaan isang krimen ang naganap…

Isang dalagitang nasa edad disisais ang dinakip ng mga awtoridad bilang pangunahing suspect sa salang pagpatay.

Diumano, ang dalagitang itatago sa pangalang ‘Martina’ ay natagpuang tulala habang nakasiksik sa isang sulok.

Click Here – LADY ROMANTICA TABLE OF CONTENT

Samantalang ang madrasto ay nakahandusay sa salas, naliligo sa sariling dugo at walang ng buhay.

Ayon sa awtopsiya, isang martilyo ang ginamit ng salarin para basagin ang bungo ng biktima.

Napag-alaman sa mga kapitbahay na isang linggo pa lang ang nakakalipas nang mamatay sa sakit sa puso ang ina ni Martina. Kaya tanging ang mag-amain na lamang ang natira sa inuupahang bahay.

Bagama’t walang testigo, ang agad na itinuro ng mga kapitbahay na may sala ay ang dalagita. Ito lamang umano ang may motibong gawin ang karumal-dumal na krimen.

“Misis, paano n’yo natiyak na si Martina lamang ang puwedeng gumawa ng naganap na pagpatay?” tanong ng sarhento sa mataba at malaking babae na may maliliit na mga mata.

Sumurot sa direksiyon ng dalagita ang daliring maikli at animo luya bago nagsalita ang maitim na babae.

“Malimit ikuwento sa akin ng tiyuhin niya na may kamalditahan daw ‘yang si Ofel — este, Martina na ‘yan! Aba’y kung sagut-sagutin ang mabait na amain ay ganun-ganun na lang — para bang mag-asawa lang sila? Hindi gumagalang gayong dapat ay ituring na magulang. Kinukumpleto naman siya sa mga gastusin. Pinag-aaral pa nga siya! Ibinibili ng mga gusto — ”

“E, misis, ang ibig lang ho naming malaman ay kung nasaksihan n’yo ba — na nakita ba ng dalawang mga mata ninyo ang pagpatay ni, er, Martina, sa kanyang madrasto?” sabad ng sarhento na halatang nayayamot na sa haba ng pasakalye ng kinukuhanan ng statement.

“E, e, h-hindi ko nakita pero sigurado akong siya ang pumatay sa biktima!” Talagang makulit ang babaeng may makakapal na labi at patulis ang nguso.

“Paano ka naman nakasigurado?”

“Sapagkat siya lang ang may motibo. Buhay pa ang ina niyan ay may nangyayari nang milagro sa kanilang mag-tiyuhin. Siguro, nagselos dahil magandang lalaki naman ‘yung biktima. Macho pa. Kaya, ayun, dinedo na lang ng walanghiyang babaeng ‘yan!” Hindi na nagpigil sa pagkati ng dila ang babaeng nagprisintang tetestigo.

Napailing-iling ang sarhento.

“Misis, misis, huminahon kayo,” awat nito sa kaharap.

“Ewan ko naman ke Maning, nandito naman ako — kung bakit ang mag-inang hidhid pa ang ginusto niyang pakisamahan. Ayan, tuloy, napatay siya nang walang laban! Hu! hu! hu!”

Napapalatak ang ibang mga naruruon. Kaya naman pala desididong idiin ang dalagita, may lihim na pagtatangi ang babae sa napatay.

“Misis, ang mabuti pa, umuwi na lang kayo,” pagtataboy ng sarhento sa kausap.

“Aba, hindi. Kailangan ko pang magbigay ng statement laban sa babaeng ‘yan!”

Nagmatigas pa ang humahagulgol na babae. Tila nakahandang maghisterikal.

“Kailangang mabigyan ng katarungan ang pagkamatay ni Maning! Oh, Maning, mahal na mahal kita! Bakit mo ako iniwan?”

“Mga pards, wala na ang isang ito. Iuwi n’yo na lang sa bahay niya. Walang kuwenta ang mga sasabihin niyang patunay,” utos nito sa mga kasamahan.

Pakaladkad na inilayo ng mga pulis ang naghihisterikal na babae.

Ang dalagita naman ang binalingan ng sarhento.

“Ineng, huwag kang matakot. Sabihin mo sa akin kung ano ang talagang nangyari.”

Hindi sumagot ang tinanong. Nanatili lang itong nakayapos sa mga tuhod habang nakatingin sa sahig. Walang hinto ang pagdaloy ng luha mula sa mga matang puno ng sindak.

Dinukot ng pulis ang panyolito sa bulsa ng uniporme. Iniabot sa kaharap.

“Punasan mo na ang luha mo, ineng. Wala na ang Tiyo Maning mo. Hindi mo na siya makikita.”

Saka lang nag-angat ng mukha ang dalagita. Basang-basa ang mga pisnging humpak at maputla.

“M-masamang tao siya, sir. G-gusto niya akong — pero a-ayaw ko!”

“Nagtagumpay ba siya?”

“L-lumaban po ako. N-nakatakbo po ako palabas ng kuwarto. N-nagkulong po ako sa banyo…”

“Palagi ka ba niyang pinagtatangkaang halayin?”

“O-opo,” hikbi ng dalagita. Nakayuko na naman na para bang hiyang-hiya.

“Ang ibig mong sabihin, kahit na minsan hindi ka pa niya nagagalaw?”

“H-hindi po.”

Nakadama ng kasiyahan ang maawaing sarhento ngunit itinago agad.

“Alam mo bang ikaw ang pinagbibintangang pumatay sa iyong Tiyo Maning?”

Tumango ang dalagita. Muling nanginig ang payat na katawan. Halatang matagal na nasalat sa nutrisyon.

“Ikaw ba ang pumatay sa kanya?”

Umiling ang dalagita. Pumikit nang mariin at niyapos pa nang mas mahigpit ang mga tuhod.

“Nakita mo ba kung sino ang pumatay sa kanya?”

Umiling uli ang dalagita.

“Buweno, malalaman natin sa imbestigasyon.” Nagsubo ng panibagong papel sa makinilya ang sarhento.

“Ano’ng buong pangalan mo? Pati ang edad at ang eksaktong address ng iyong tinitirhan.”

“A-ako po si Ofelia Reyes, s-sixteen, taga-Libertad…” umpisa ng dalagita matapos magpalinga-linga na para bang tinitiyak na wala na nga sa paligid si Maning Santos.

“Tumawag na ako sa D.S.W.D.,” pahayag ng pulis matapos ang interview.

“Susunduin ka ng isang social worker. Kailangan mong sumama doon, ineng, dahil hindi ka puwedeng isama sa mga buwitreng nandiyan sa loob ng selda. Kung nakaligtas ka kay Maning, hindi sa mga iyan.”

Lalong namutla ang dalagita nang malingunan ang mga bilanggong babae na mga mukhang lalaki na dahil sa matitigas na loob. Hinuhubaran siya ng mga matang puno ng pagnanasa.

Agad na tumalikod si Ofelia sa mga ito.

“S-sir, sasama po ako sa social worker,” pangako nito.

“Good, good. Teka’t magpapakuha ako ng kape sa boy para mainitan ang sikmura mo.” Tumindig ang pulis upang tawagin ang utusang binatilyo sa presinto.

DESIRED BY THE BOSS-2

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

You must be 18 years old to visit this site.

Please verify your age