Desired by the Boss-2

“H-huwag na po, sir!” pigil ni Ofelia sa opisyal.

“H-huwag n’yo po akong iiwan dito,” pakiusap niya.

Ayaw niyang maiwang mag-isa sa lugar na iyon.

Natatakot siya.

Bumuntonghininga ang sarhento. Nag-alala rin ito nang makita ang matinding sindak na nasa hapis na mukha ng dalagita.

“Hindi ka ba nagugutom?”

Sunud-sunod ang pag-iling ni Ofelia.

“Buweno, mamaya na lang ako kakain. Hihintayin na lang muna natin ang sundo mo.”

Dumating nga ang isang may edad na babae na tila may busilak na kalooban.

Sumama siya rito nang walang pag-aalinlangan.

[Want to read the Start of Stories Online titled – DESIRED BY THE BOSS…? Click Here!]

Kailanman ay wala siyang pinagsisihan sa desisyon niyang iyon dahil natagpuan niya ang tatlong babaeng nagbigay sa kanya ng dahilan para ituloy ang buhay.

Sina Jesusa, Alejandra, at Myrza!

Ngunit kahit nakalipas na ang maraming mga taon, nanatiling bilanggo si Ofelia ng masasamang alaala…

Sa loob ng munti pero maayos na tahanan, mahimbing na natutulog si Ofelia.

Hindi niya ramdam ang alinsangan ng gabi dahil sa airconditioner na nasa kuwarto niya.

Dakong hatinggabi nang magsimula siyang managinip.

Matagal na siyang hindi nananaginip. May isang taon na.

Ang akala nga niya ay tuluyan nang nabaon sa limot ang mga pangit na alaala.

Hindi pa pala…

Palaging nagsisimula ang panaginip sa eksenang umuwi ang kanyang Inay at Tiyo Maning.

Nabigla nang labis si Ofelia noon dahil unang pagkakataon iyon na nakita niyang may kasamang lalaki ang medyo may edad nang si Aling Rosing.

“I-inay? Sino po siya?”

“Siya ang iyong Tiyo Maning, Lia. Magmula ngayon, dito na siya titira sa bahay natin.”

‘Pinalitan n’yo po si Itay?’ Iyon ang gusto niyang itanong sa kanyang ina ngunit hindi siya makapagsalita dahil sa magkahalong hinanakit at pangamba.

Ayaw niya kay Maning. Iba itong tumingin sa kanya. Para bang inaalisan siya ng suot niyang duster.

Nagsawalang-kibo na lang siya. Ang paniniwala kasi niya, wala siyang karapatang magsalita sa kanyang ina.

Anak lang siya.

Isa pa, mahal na mahal niya ang nag-iisang magulang. Kailanman, hindi niya pa ito nabibigyan ng sama ng loob.

At hindi siya magsisimula nang dahil lang kay Maning!

Tiniis niya ang malalaswang tingin ng amain para lang mapagbigyan ang kaligayahan ng kanyang Inay.

Wala siyang pinagsasabihan ng mga ginagawa nitong panghihipo sa kanyang balakang o puwitan kapag napapadaan siya sa tabi nito.

Nagdoble na lang siya ng pag-iingat.

Sinisiguro niyang palaging naka-lock ang banyo o ang kuwarto kapag nasa loob siya ng mga iyon.

Ngunit nangyari ang di niya inaasahan. Biglang inatake sa sakit sa puso ang kanyang mahal na ina. Naiwan siyang mag-isa kay Maning.

Sa bahaging ito ng panaginip ni Ofelia, biglang bumibilis ang takbo ng mga sandali.

Paano’y patungo na sa pagiging bangungot…

Nakadagan na sa kanya ang nakangising lalaki. Hinihilang pataas ang kanyang t-shirt.

Pinipilit hubarin ang kanyang pantalong maong. Palaging makapal ang kanyang mga suot na saplot upang may proteksiyon siya kahit na sa pagtulog.

“Pu — !” Nagmura na ito nang mahirapan sa gustong gawin.

“Masyado kang pakipot, a? Ang arte-arte mo! Hindi puwedeng sa iba ka pa mapunta. Ang laki na ng hirap ko sa ‘yo!” angil nito habang inuulaol ng magaspang na bibig ang kanyang leeg.

Nagpumiglas si Ofelia. Kinalmot niya ang mukha ng buhong na amain.

Sumikad ang mga tuhod niya. Napaigik sa sakit ang katunggali.

Nabitiwan siya kaya nakakawala siya.

Ang sumunod na eksena ay nang nasa loob na siya ng banyo. Nagawa niyang ikabit ang malaking pako sa lusutang butas na nasa hamba ng pinto kaya hindi siya masundan ni Maning sa loob.

“Ofelia! Buksan mo ang pinto!” utos ng malaking boses ng ama-amahan habang kinakalabog ang dahon na yari sa manipis na plywood.

Nanginginig si Ofelia ngunit hindi siya tumalima. Naghahanap ang kanyang mga mata sa palibot ng munting kubikulo.

Kailangan niyang makalabas dito bago pa magiba ng lalaki ang taguan niya!

Nasa akto siyang tumutuntong sa labi ng drum upang maabot ang kisame nang maulinigan niya ang malakas na daing ng isang nasaktan.

Galing sa labas.

Nakakangilo ang ingay na tila nadudurog… para bang mga butong nababasag sa loob ng katawan.

Nang tumahimik na ang paligid, saka lang siya naglakas-loob na sumilip sa maliit na siwang sa dingding.

Ang nakita niya agad ay ang mga tilamsik ng dugo sa sahig na linoleum. Dali-dali siyang lumabas.

Natagpuan niya ang duguang madrasto sa sala. Malakas ang tagas ng dugo sa malaking sugat sa ulo.

Naduwal si Ofelia. Wala siyang boses para sumigaw.

Sumiksik na lang siya sa isang sulok nang malugmok siya sa labis na pagkabigla.

O ayaw niyang sumigaw?

Hindi doon natapos ang bangungot. Bumangon pa daw ang bangkay upang daluhungin siya.

Itutuloy pa ang maitim na balak hanggang kamatayan!

“Akin ka lang, Ofeliaaa! Walang ibang makikinabang sa ‘yooo!” sambit ng duguang bibig ng ama-amahan habang sinasakal siya.

Sa parteng ito nagigising si Ofelia.

“Hindi! Hindiii!” Sumisigaw siya.

Pawis-pawisan ang buong katawan niya at kinakapos ng oksihena ang mga baga.

Tuyung-tuyo ang loob ng bibig at lalamunan niya habang naghahabol ng paghinga.

Humahagulgol siya ng iyak ngunit walang ingay ang kanyang mga hikbi. Para siyang binalot ng matinding lamig dahil sa matinding panginginig na nadarama.

Kahit na gising na siya, parang naaamoy pa niya ang lansa ng dugong kumapit sa sahig at sa dingding ng dating tirahan.

A, ni hindi sumagi sa utak niya na saklolohan ang kinamumuhiang tiyuhin! Kung hindi siya naunahan ng takot na matagal nang nang-aalipin sa kanya, baka nagsayaw pa siya noon sa tuwa!

Ngunit alam niyang hindi tama ang ganoon. Kaya marahil hanggang ngayon, inuusig siya ng konsensiya niya.

Dapat ay humingi siya ng tulong sa mga kapitbahay para naisugod agad sa ospital ang ama-amahan… ngunit hindi niya ginawa.

Bakit pa niya gugustuhing mabuhay ang halimaw na ibig humalay sa kanya?

Tumitig siya sa kisame ng kuwarto niya. Hinanap niya doon ang kasagutan.

Isang bulag na pagmamahal ang iniukol ng kanyang Inay sa pangalawang asawa. Kaya hindi nito nakita ang tunay na kulay ni Maning.

Sa isip ni Ofelia, nagkasala siya sa kanyang ina nang hindi siya nagtangka man lang na iligtas ang madrasto.

Ngunit mali rin ang katwiran niyang iyon.

DESIRED BY THE BOSS-3

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.