Desired by the Boss-3

Hindi nga lang niya magawang kumbinsihin ang sarili — kahit na matagal na panahon na ang nakakalipas…

Kahit na napatunayan sa imbestigasyon na hindi siya ang maaaring gumawa ng krimen.

Ang unang hampas ng martilyo ay sa mismong tuktok ng ulo. Ubod-lakas.

Ibig sabihin, malaki at mataas ang umatake kay Maning na isa ring maskulado at matangkad na lalaki.

Ang sumunod na ebidensiya ay ang mga bakas ng mga paa na mas malaki kaysa kay Ofelia. Kaya napawalang-sala siya, pagkatapos ng dalawang taon.

Ngunit nandoon pa rin ang batik na ikinulapol sa pangalan niya, pati sa pagkatao niya.

Bumangon ang dalaga nang manumbalik ang kaunting lakas sa mga biyas.

Nagtungo siya sa kusina upang uminom ng tubig.

Nagsisikip ang dibdib niya, pati ang loob ng kanyang utak. Sinasakop ng dilim na mula sa nakaraan.

[Want to read the Start of Stories Online titled – DESIRED BY THE BOSS…? Click Here!]

Sumulyap siya sa relong pandingding bago siya lumapit sa teleponong nakapatong sa corner table sa munting salas niya.

Idinayal niya ang numero ni Jesusa. Alam niyang gising pa ito kahit na ala una na nang madaling-araw.

“Hello?” Tinugon ng kaibigan ang telepono sa ikalawang kuriring.

“J-jess?”

“Eli? Ikaw ba ‘yan?”

“A-ako nga,” tugon niya. Hindi pa rin niya nakokontrol ang panginginig ng kanyang tinig.

“Nanaginip ka na naman?” hula ng nag-aalalang tinig sa kabilang linya.

“O-oo,” aniya, pabulong na. Muling bumalong ang luha sa kanyang mga mata.

“Hanggang kailan ba ako pahihirapan nang ganito, Jess? Bakit hindi ko makalimutan ang — ang halimaw na ‘yon?” tanong niya, padaing.

“Naging madalang na ang pananaginip mo, hindi ba? Malapit na malapit mo na siyang makalimutan, Eli. Huwag kang mawawalan ng pag-asa. Didinggin rin ng Diyos ang mga panalangin natin,” pang-aalo ni Jesusa.

“Parang gusto ko nang sumuko!”

“Oh, Eli! Huwag kang magsalita nang ganyan,” pigil ng kaibigan sa kanya. “Gusto mo bang magpunta ako diyan ngayon? Kailangan mo ba ng kasama?”

Pinilit niyang ibalik ang normalidad ng kanyang sarili. Unfair ang ginagawa niyang pagbibigay ng ibayong alalahanin sa kaibigan.

“N-no, huwag na, Jess. Sapat na ang makausap kita sa telepono.”

Pinahiran niya ng mga daliri ang mga pisnging nabasa ng luha. Suminghut-singhot siya bago nagpatuloy.

“H-hindi ka pa ba natutulog niyan? Ano na naman ba ang pinagkakaabalahan mo?”

Nagpatianod si Jesusa sa direksiyong gusto niya. Pinagaan din nito ang tono.

“Hindi pa ako inaantok, e. Sinusumpong na naman ako ng insomnia ko,” tugon nito. “Nag-aaral akong maggantsilyo. Nakakabuo na nga ako ng isang kurtina. Ang daming inubos na sinulid!”

“M-magastos pala ang hobby mo ngayon?” Naupo si Ofelia sa sopa para maging kumportable habang nakikipag-usap.

Tumawa si Jesusa. Pigil at mahina ang tunog. Para bang palaging iniisip na hindi ito dapat maging masaya.

“Mas magastos pa rin ang cross-stitching!” bawi nito.

“Bilib ako sa tiyaga mo.”

Dumako ang paningin ni Ofelia sa isang parihabang kuwadro na nakasabit sa dingding ng sala. Isang batang anghel na may maamong ngiti at mga mata ang matiyagang ibinurda sa kulay rosas na telang basketweaved.

Iniregalo ni Jesusa sa kanya nung nakaraang Pasko.

“Mas maganda namang pagkaabalahan ito kaysa magbilang ng pako sa kisame ng bahay ko,” salo ng kausap.

“Oo nga naman,” sambit ni Ofelia. “Siyanga pala, may nakita na akong venue na puwedeng gawing restaurant. Pupuntahan ko na bukas.”

“Talaga? Mabuti naman,” tugon ni Jesusa. Muling sumigla ang tono para sa kanya.

“Ano’ng oras mo pupuntahan? Gusto ko sanang samahan ka, kaya lang may home service kami sa Makati. Sagot namin ang make-up and hairdo for a wedding ceremony. Suki ko ang mother ng bride kaya hindi puwedeng hindi ako kasama ng mga beautician ko.”

“Naku, huwag mo na akong samahan, Jess. Malapit lang naman dito sa bahay ko, e. Atsaka, hindi naman ako magtatagal doon. Titingnan ko lang ang location, at ang paligid. Mag-iikot lang ako sandali at pagkatapos ay uuwi na ako,” pahayag niya.

“Ganoon ba?” Nag-isip sandali ang kausap niya. “May balita ka ba kina Andy at Mar?”

“Wala pa. Tumatawag ako sa kanila pero masyado yatang abala ang dalawang iyon. Hindi pa sila nagre-return call sa akin. Ibabalita ko sana sa kanilang nadagdagan na ang loan ko sa bangko dahil sa ipinahiram nilang mga titulo,” ang mahabang tugon niya.

“Baka busy sila. Uh, may problema kaya sila?”

“Wala naman. Nami-missed ko na siguro sila. Malapit na ang birthday ni Andy, hindi ba?”

“Naku, baka iyan ang dahilan kung bakit nananahimik ang dalawang iyon. Nagkukutsabahan na naman siguro sa pag-iisip ng panggulat na sorpresa para sa atin,” wika ni Ofelia.

Close silang apat na magkakaibigan.

Ngunit dahil mas una niyang nakapalagayang-loob ang mayuming si Jesusa, mas malapit siya rito. Bukod pa sa marami silang ipinagkapareho ng ugali.

Parang nakakahiya kasing magpakita ng kahinaan kina Alejandra at Myrza.

Parehong may matigas na kalooban ang dalawang iyon. Parang hindi nga marunong umiyak.

Samantalang sobrang babaw naman ng luha nila ni Jesusa.

Gayunpaman, naging matatalik na magkaibigan sila sa pagdaraan ng panahon.

Lumipas man ang mga buwan na halos walang komunikasyon, kapag muling nagkita-kita naman ay nandoon pa rin ang pagmamahalan na hinubog ng dalawang taon na inilagi nila sa loob ng detention center ng ahensiya ng pamahalaan na kumupkop sa kanila habang iniimbestigahan ang mga kasong kinasangkutan ng bawat isa.

“Eli?” sambit ni Jesusa nang tumagal ang katahimikan niya.

“Hmm?”

“Ang akala ko’y nakatulog ka na,” wika nito. “Okey na ba ang pakiramdam mo?”

Tumuwid ng upo ang dalaga. Napasandal na pala siya.

“Oo,” sagot niya matapos huminga nang malalim. Natatakot pa rin siya ngunit hindi na gaano. “Ibababa ko na ang telepono, ha? Salamat sa pakikipag-usap mo sa akin.”

“Walang anuman ‘yon, Eli. Basta’t kailangan mo ng kausap, huwag kang mag-aatubiling tumawag sa akin.”

“Goodnight, Jess,” paalam niya habang pinipigil ang paghihikab. “Matulog ka na rin. Baka mangalumata ka na naman nang husto, sige ka,” paalala niya.

“Oo, magliligpit na nga ako. Nahawa ako sa paghihikab mo, a?”

Napangiti si Ofelia. “Tatawag na lang ako uli sa ‘yo bukas. Bye!”

Nagpalit muna siya ng kubrekama, pundan at kumot. Pati ng damit-pantulog, bago siya muling nahiga.

Paulit-ulit siyang umusal ng panalangin habang nakapikit. Hanggang sa nakatulog na uli siya.

DESIRED BY THE BOSS-4

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.