Love Hurts-18

“Don’t fight it, Nerida. You can’t fight this feeling anymore. We’re both caught in the web our mutual desire,” he drawled slowly as his sensuous fingers rid her of the drab dress once again.

“Mmm,” he licked a nipple lazily. His palm caressed a velvety breast until she quivered in helpless pleasure.

Her hoarse cry of reluctant response echoed in the dimness of one of the unused guestrooms in his house.

“Why do you insist on hiding such soft skin?” he whispered against her stomach. “Your body is made for lovemaking, Nerida. You must not be ashamed of it.”

As he talked, his fingers fondled her, stroked her, petted her.

Walang hinto ang mga hagod at haplos hanggang sa mag-alab na naman nang husto ang kaniig.

Nakuha na naman niya ang ganap na pagpapaubaya ni Nerida.

Ilang sandali pa, nagtatalik na naman ang kanilang mga sarili, ang kanilang mga katawan at kaluluwa.

Parang hindi siya magsasawang angkinin ang babaeng ito. Paano’y nakakalikha sila ng daigdig na kanila lamang. Isang sikretong lugar na sila lang ang makakarating.

[Want to read the Start of Stories Online titled – LOVE HURTS…? Click Here!]

“Nerida!” he groaned aloud when he felt himself shooting off to the farthest stars.

He gripped her against him very tightly. He wanted her to feel the glorious climax that he was experiencing.

He wished it not to end but everything had to.

Nakapikit pa rin siya nang maramdaman ang unti-unting pagbabalik ng pangit na realismo.

Dumilat siya nang marinig ang mga hikbi ni Nerida.

“Bakit ka umiiyak?” he asked huskily. “Nasaktan na naman ba kita?”

Nabahiran ng pag-aalala ang tono niya nang mamaluktot ang babae matapos siyang gumulong palayo.

He touched her shoulder gently but she flinched against it and moved hastily away.

“Nerida, bakit?” untag niya.

“B-bakit?” ulit ng babae, pausig. “Nagtatanong ka kung bakit? Hindi mo ba alam na gumagawa tayo ng mali? Na makakasakit tayo sa damdamin ng iba?”

“But what about me?” salo ni Theo. Pagalit na rin. “Ako ang unang nasaktan, Nerida. Paano ang mga gabing hindi ako makatulog dahil sa sobrang pagkasabik sa ‘yo? Paano ang mga oras na inubos ko sa kaiisip sa ‘yo?”

The woman donned her limp dress in jerky movements.

Nakayuko ito. Pero nararamdaman pa din niya ang matinding pagkalito na umaalipin sa katinuan.

“G-ganito na lang ba tayo? Palaging magkakasala?” bulong nito kapagkuwan.

“I don’t give a damn, Nerida. Ang importante sa akin, nagiging maligaya ako kapag kapiling kita.”

“Paano si Melissa, sina Uncle at Auntie — ?”

Parang tinarak sa dibdib si Theo. Hindi niya inasahan na may kakayahan pala siyang masaktan nang ganito katindi.

“Damn you, woman!” ang pagigil na wika niya. Pilit na ikinukubli ang kirot ng panibugho sa ilalim ng galit. “Bakit ang damdamin ng kung sinu-sino ang iniisip mo? Wala bang kuwenta sa ‘yo ang pag-ibig ko?”

Napahinto ang babae sa tarantang pag-aayos ng gusut-gusot na damit at buhok. Napatitig sa kanya ang mga matang luhaan.

“Sino ka ba, Theo Montes? Kailan lang kita nakilala, pero mas marami pa sa kaya kong ibigay ang nakuha mo sa sarili ko,” pakli nito. Puno ng mapait na kamandag ang mababang tono.

Daig pa niya ang sinampal.

“Inaamin kong mali ang mga ginawa ko, Nerida. Pero nagagawa ko lang ang lahat dahil sa sobrang laki ng pag-ibig ko sa ‘yo,” he expressed contritely. His angry frustration had been temporarily leashed.

“Hindi ako naniniwala,” she declared in a final tone. “Huwag mo na akong bilugin, Theo. Nakuha mo na ang lahat-lahat, hindi ba? Pabayaan mo na lang akong makauwi ngayon.”

“God help me!” bulalas ni Theo. Nakatiim-bagang. “I could wring your pretty neck for continuing to defy me!” His thunderous expression must have unnerved her.

Umatras ang babae nang humakbang siyang palapit dito.

“T-theo, huwag — ”

“Bakit? Ano’ng akala mong gagawin ko sa ‘yo — ngayong nakuha ko na ang lahat-lahat?” he hissed in a low dangerous tone.

Huminto sa pag-atras si Nerida nang mapasandal sa dingding. Nakatutok ang mga mata nito sa kanya.

They stared at each other for an eternal moment. They were both unmoving.

Siya ang unang kumilos. At nagsalita.

His long fingers encircled her delicate neck lingeringly. An inquisitive thumb caressed the jumping pulse at the base.

“Natatakot ka sa akin, hindi ba?”

There was a short nod.

“Dapat lang na matakot ka sa akin, Nerida,” he continued. His firm mouth was stretching into a feral smile.

Kaninang nakaramdam siya ng masidhing kirot sa kailaliman ng kanyang pagkatao, parang biglang may nagbago sa kanya.

He was suddenly feeling wild and untamed.

Para bang dahil sa sobrang pagnanais niya na mapasakanya ang babaeng ito.

Para bang nagmistulang lason ang atraksiyon na iniuukol niya dito.

“Dapat lang na matakot ka,” ulit niya. “Dahil nasisiraan na yata ako ng bait. Naging kabaliwan na ang kahibangan!”

Habang nagsasalita siya, humihigpit na pala nang humihigpit ang pagkakapulupot ng mga daliri niya sa leeg nito.

She gasped aloud.

“A-ano’ng ibig mong sabihin, Theo?”

He pretended to think. Ngunit tila wala na nga siya sa kanyang sarili.

Para bang nakalutang siya sa hangin nang mga sandaling iyon. Para bang wala na nga siyang kontrol sa sarili.

Pinapanood na lang ang mga nangyayari.

Naghihintay ng mga mangyayari…

“Theo, n-nasasaktan ako,” she complained huskily.

“Nasasaktan din ako, Nerida,” tugon niya. He tightened his grip experimentally.

“Diyos ko!” bulalas ni Nerida. Pausal na. Nakapikit ito at halatang nagkokontrol ng pag-iyak.

“You’ve turned to a lethal poison that mixed in my blood and killed all my sane thoughts!” bulalas din ni Theo habang isinasalyang palayo ang babae.

“Get out of here now, Nerida. Baka tuluyan na akong makalimot!”

Agad na tumalima ang babae. Halos hindi ito magkandatuto sa pagbubukas ng pinto.

Her haste to get away from him was like another big slap to his face.

Talaga bang wala siyang halaga sa babaeng ito?

Walang nagawa si Theo kundi ang magtimpi. He had to let her go.

LOVE HURTS-19

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.