Love Hurts-31

“Marami akong inihandang sorpresa para sa ‘yo, Nerida,” bulong niya habang nakatunghay sa maputlang mukha.

“Ihanda mo ang sarili mo,” dugtong pa niya sa tonong nagbabanta.

Dinukot niya sa bulsa ng jacket ang mga lubid na nylon. Itinali niya ang mga kamay at paa ng walang malay na babae.

He tied up her hands and feet, in spread-eagled fashion.

Pagkatapos, nagbalik siya sa labas upang siguraduhing nakakandado ang pinto sa harap. Pati sa likod.

Pinatay rin niya ang mga ilaw.

Nang magbalik siya sa kuwarto, nagbabalik na ang ulirat ni Nerida.

He smiled coldly as he came nearer the double bed.

Tanging ang lampshade lang ang itinira niyang iluminasyon.

“Ooh,” ungol ni Nerida.

[Want to read the Start of Stories Online titled – LOVE HURTS…? Click Here!]

Pabiling-biling pa ang ulo sa kinapapatungang unan. Tinangka nitong hipuin ang noo ngunit nakatali nga ang kamay kaya hindi nagtagumpay.

“A-ano’ng — ?” Takang-taka ito habang tinitingnan ang kinaroroonan ng kamay.

“Hindi mo basta-basta makakalas ang pagkakabuhol niyan,” wika niya.

Humakbang siya palapit at naupo sa silyang hinila palapit sa kama.

“T-theo, bakit mo ako iginapos?” tanong nito. “A-ano’ng ibig sabihin nito?”

Hinawakan niya ang tali ng puting roba na nakabuhol sa beywang. Hinila niya iyon nang dahan-dahan hanggang sa lumiit ang laso.

Hinawi niya ang isa sa mga laylayan upang malantad ang isang makinis na dibdib.

Kumiwal ang katawan ni Nerida upang tangkaing ikubli ang sarili.

“P-pakawalan mo na ako, please!” pakiusap nito. Hindi maikakaila ang takot sa nanginginig na tinig.

“Bakit kita pakakawalan? Napakatagal kitang hinanap, Nerida. Masyadong malayo at liblib ang pinagtaguan mong lugar.”

She tried to swallow her panic. But her eyes expressed her terror candidly.

“S-sana ay napatawad mo na ako,” sambit nito. Basag na ang tinig. “Patawarin mo ako, Theo.”

“Gan’on na lang? ‘Patawarin mo ako, Theo’? Bakit kita patatawarin? Nagdusa ako nang dahil sa paghuhudas mo sa akin.”

Bumaon ang mapuputing ngipin sa nanginginig na ibabang labi.

“P-paparusahan mo ako?” tanong nito, paanas.

Naningkit ang mga mata ni Theo. Naglalatang ang poot sa kalooban niya.

“Naghihiganti ako, Nerida. Gusto kong makabawi. Marami kang atraso sa akin!”

He had nursed his hatred carefully. Ayaw niyang mawala ang pagkasuklam niya sa babaeng ito.

“Marami akong gustong gawin sa ‘yo, alam mo ba ‘yon?” sambit niya habang lalo pang hinihila pabuka ang puting towelling robe.

“T-tinatanggap kong may kasalanan ako, Theo,” she said in a shaking voice. “Ngunit hindi mo na ako kailangang parusahan dahil nagdurus – oh!”

He pinched a nipple with insolent fingers.

Nerida gasped aloud and closed her eyes tightly.

“Diyuskup — !” bulalas nito, pa-garalgal.

“Dahil ano?” usig niya. Patuya.

Muling dumilat ang babae. Her eyes were glazed with consternation.

Nababasa niya ang sindak sa mga mata ni Nerida, ngunit mayroon siyang malakas na suspetsa na hindi para sa sarili ang pangangamba nito.

“D-dahil nagdurusa na ako, Theo. Naparusahan na ako ng nasa Itaas!”

Saglit siyang natigilan.

“Bakit? Nakulong ka rin bang katulad ko?”

Umiling ang babae. Umiwas ng tingin. Para bang may itinatago.

“I-itinakwil ako nina Uncle at Auntie. Magmula nung bumaba ang sentensiya sa ‘yo, hindi na kami nagkita-kita uli,” pagtatapat nito.
Muling tinigasan ni Theo ang loob. Iwinaksi niya ang sandaling kalituhan.

“Personally, my opinion is you’re better off without them, Nerida. Hindi ka naman nila itinuturing na ka-dugo talaga.”

“Hindi ganoon sina Uncle at Auntie!” pagtatanggol ni Nerida sa mga kamag-anak.

“Oh, yeah? Bakit ka nila itinakwil matapos mo silang tulungan?”

Hindi nakaimik ang babae. If possible, her face had become more pinched and paler than before.

“You should’ve sided with me, Nerida. Kung pinanigan mo ang katotohanan, disinsana hindi nagtagumpay si Melissa na sirain ang buhay nating lahat!” pang-uusig ni Theo. “Tsk! You shouldn’t have betrayed me, Nerida.”

“I-I’m sorry,” sambit ng babae. “Please, forgive me, Theo. Maniwala ka sanang sobra-sobra na ang parusang tinanggap ko,” pangungumbinsi nito sa kanya.

“M-marami akong pinagdaanang hirap nitong mga nagdaang taon.”

“Hindi ko alam kung ano ang sinasabi mo, Nerida,” pakli niya. “Basta’t ang sigurado ko — hindi pa tayo nagsisimula. Marami akong inihandang parusa para sa ‘yo.”

Napahikbi si Nerida.

“A-ano’ng gagawin mo?” she asked in a frightened whisper.

Inilapat niya ang isang palad sa maputing hita. Pinisil iyon at hinagod hanggang sa makarating sa pagitan.

Napapitlag ang babae. Napatitig ito sa kanya. Tila ba binabasa ang itinatago ng malamig na ekspresyon.

He knew that she could not read anything in his enigmatic mask.

Pamaya-maya, binawi ng babae ang tingin. Ibinaling ang mukha sa kabilang panig bago pumikit nang mariin. Para bang ipinapahayag ang lubos na pagpapaubaya.

“Why so meek, Nerida? Hindi ka ba talaga marunong lumaban nang harapan? Pa-traydor lang ba talaga ang alam mong paraan?”

His fingers delved inside the tender folds of her ultra-sensitive femininity.

Napasinghap si Nerida bago pa nito napigil ang sarili. Muling namilipit ang katawan upang ilayo sa kanya ang sarili.

Ngunit mahigpit ang pagkakatali ng mga paa nito.

“Diyos ko!” bulong nito, pausal.

Ngumiti si Theo. Ngunit salat sa kasiyahan.

He was enjoying her discomfort.

Lumuhod siya sa pagitan ng mga tuhod ng bihag.

Minasdan niya ang nakalatag na kariktan.

He felt a twitch from deep within his body. Hindi pa pala niya nakakalimutan ang matamis na luwalhating naidudulot ng kandungan ng babaeng ito sa katawan niya.

“Tumingin ka sa akin, Nerida,” utos niya.

Hindi agad tumalima ang babae. Kaya pinisil niya ang bahaging malambot ng mga hita. He punished her by squeezing the soft thighs painfully.

“Theo, huwag — !” Napabulalas sa sakit ang nabiglang babae.

“Sinabi kong tumingin ka sa akin, Nerida,” he said in a hard voice.

Kagat-kagat nito ang ibabang labi nang tumalima sa gusto niya.

Tinitigan niya ito nang mataman. Gusto niyang mapasok ang loob ng isipan ng babaeng ito.

“Sa loob ng limang taon,” umpisa niya. Mababa na uli ang tono.

“Ikaw ang palaging laman ng utak ko. Nagtatanong ako sa sarili ko kung bakit ikaw pa ang napili kong mahalin.”

Parang nabalisa ang babae. Umiba na naman ito ng tingin.

LOVE HURTS-32

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

You must be 18 years old to visit this site.

Please verify your age