Not For Sale-1

Lora was dirt poor but somehow remained positive with her simple views in life.

She dreamed of falling in love… but her heart chose the wrong man. Rigor was her opposite and he didn’t believe in love.

The one night they shared made a strong impact on Lora’s future. She had to follow Rigor and stay with him no matter what.

But the man she fell in love with didn’t exist. He deemed her as nothing but a woman out for money.

Kahit na natuklasang hindi pala isang ordinaryong lalaki si Rigor, kailangang magtiis si Lora dahil wala na siyang masusulingan.

Talaga nga kayang naglaho na ang maalab na atraksiyong nagpahibang sa kanya isang gabi ng buhay niya?

* * *

Madilim-dilim na nang iparada ni Rigor ang minamanehong sportscar sa loob ng garage building na separado sa malaking bahay.

Paatras ang pagpasok para madali ang paglabas bukas ng umaga.

Hindi agad umibis ang binata. Nananakit ang mga kalamnan sa batok at malapad na balikat niya. Minasahe muna ng mga daliri habang nakatingin sa harapan.

Click Here – LADY ROMANTICA TABLE OF CONTENT

Mababa at malapad ang tahanang nasa pag-aari ng ika-limang henerasyon na ng Pamilya Donceras.

At siya lang ang inaasahang magbibigay-buhay sa ika-anim na henerasyon kaya naman halos araw-araw ay kinukuliglig siya ng dalawang kasambahay.

Magkatuwang ang Lolo at Papa niya sa pangungulit sa kanya. Sa unang pagkakataon, nagkasundo sina Gener at Roger Donceras sa iisang bagay.

Paulit-ulit na ipinapaalala ng mga ito sa kanya ang obligasyon niya bilang huling lalaki sa kanilang angkan na maaaring magpatuloy sa pagpaparami ng lahi.

“At kung maaari sana, pumili ka ng babaeng papayag na magbigay sa ‘tin ng maraming anak,” ang palaging dagdag pa ng kanyang agwelo.

“‘Wag ka ng gumaya sa ‘yong ama rine na kumuha ng sosyal na babae. Kaya, ayan, nag-iisa ka lang tuloy!”

“Ababa naman, Papa! At kayo ba ay nakagawa ng marami? Tingnan n’yo nga — nag-iisa rin lang ako, a?” pagtatanggol naman ng kanyang ama.

Medyo ngamol at utal pa ang pagsasalita dahil bagu-bago pa lamang nakakabangon mula sa banig ng karamdaman.

Bago pa mauwi sa mahaba at maingay na bangayan, sumasabad na si Rigor.

“Ihinto n’yo na ang pagtatalong ‘yan, Lolo, Papa. Nasa harapan tayo ng pagkain.”

Palibhasa pare-pareho silang may mga pinagkakaabalahan, tuwing oras lang ng hapunan nagaganap ang kanilang pagsasama-sama.

Ang kanyang Lolo ay bumalik sa opisina, magmula nung ma-stroke ang kanyang Papa. Pero hindi naman mabigat ang responsibilidad.

Bilang ocular inspector lamang na walang mahigpit na itinerary. Parang ginawa lang dahilan ang pagiging baguhan niya upang muli itong makapakialam sa pagpapalakad ng construction firm na minana mula sa at itinayo pa ng mga naunang ninuno.

Mahigit dalawang buwan na ang nakakaraan magmula nang mapilitan siyang umuwi upang pamunuan ang malawak na operasyon ng Donceras Construction Company.

Ni hindi niya nagawang magbantay sa ospital noon dahil sumabay ang sangkatutak na problema sa trabaho na biglang naglabasan nang bumagsak sanhi ng karamdaman sa puso ang namumunong presidente.

Kasama na ang bantang pagwewelga ng mga manggagawa.

Sa isang iglap, napagitnaan si Rigor ng maraming suliranin. Bigla silang nawalan ng panahon sa kanyang sarili. Halos wala na ngang araw ng pahinga.

Bagamat mabilis siyang natututo sa masalimuot na pasikut-sikot ng negosyo, tila matatagalan pa bago maging normal ang sitwasyon.

Kaya katawa-tawa ang gustong mangyari ng agwelo at ng ama na manligaw siya at mag-asawa — sa lalong madaling panahon.

“Tsk! tsk!” Napapailing pa rin siya habang lumalabas sa kotse.

Pero kahit na siguro maiayos na ang lahat sa trabaho, wala pa ring pag-asa na matutupad ang gusto ng mga ito.

Wala siyang planong maging sunud-sunuran sa dalawa. Dahil alam niyang kapag gayon ang ginawa niya, tiyak na habambuhay na siyang gagawing tau-tauhan.

Habang nasa gitna ng makapal na trapiko kanina, hinubad ni Rigor ang blazer ng mamahaling business suit na kulay abo.

Nakapatong iyon sa malapad at matabang attache case na kulay brown na nasa passenger’s seat naman. Sabay niyang dinampot ang mga iyon bago umibis.

Mabagal ang pagkilos niya. Mabigat ang mga hakbang. Magkahalong pagod at puyat ang nagpapahina sa kanya.

Idagdag pa ang matinding tensiyon na sumasalakay mula sa iba-ibang direksiyon.

Nasa bingit na ng pagkalugi ang Donceras Construction Company, nung dumating siya sa eksena.

Ngunit ang panganib na iyon ay nananatili sa kabilang kanto kahit na nakaupo na siya sa kontrol.

Isang pagkakamali lang ang gawin niya, tiyak na bubulusok na ng tuluyan sa bangin ang higanteng kumpanya.

Wala sa loob, kinapa ng mga daliri niya ang mga litid na pumipintig sa magkabilang sentido. Kapagkuwa’y inihagod sa ulo.

Kiniliti ng maiikling buhok ang kanyang palad. Bigla tuloy napukaw ang tinitimping sensuwalidad. Nagkaroon ng ibang klaseng tensiyon sa kalooban niya.

Kailan ba siya huling nakatikim ng babae?

Pumikit siya habang ipinapaling-paling nang marahan sa kaliwa’t kanan ang ulo.

Minasahe ng mga daliri ang nananakit na batok upang subukang palisin ang pagkasabik na sumirit mula sa sentro ng katawan.

Pinilit rin niyang burahin ang alaala ng babaeng huling nakasiping bago siya hinila ng tadhana papauwi sa pinanggalingan.

Gumapang papababa sa tapat ng zipper ng imported slacks ang kamay. Kinapa niya ang nag-uumigting na kalamnan.

‘God, it’s been so long!’ bulalas niya sa sarili.

Iniisip pa lang niya ang naturang babae, nangangatal na siya sa nadaramang pagnanasa.

Ano nga ba ang pangalan ng babaeng iyon? A, Lora…

Nandoon pa kaya si Lora? Sana…

Ano kaya kung balikan ko si Lora?

Napapatda si Rigor sa nagiging takbo ng utak.

Bakit pupunta pa siya sa malayo, gayong napakarami naman sa malapit?

Napangiti siya, sabay napailing. Ngiti iyon na nambubuska sa sarili. Mahirap makalimutan si Lora dahil ibang-iba ito. Iba sa lahat.

Napapangiti pa rin, binilisan na ni Rigor ang paglakad. May desisyon na siya. Puwede siyang sumaglit sa lugar ni Lora ngayong gabi.

Puwede rin niyang isama ito at ibahay sa malapit sa opisina. Nang sa gayon, mayroon na siyang regular na taga-alis ng tensiyon…

Siguradong hindi pa siya nakakalimutan ni Lora kahit mahigit dalawang buwan na ang nakalipas matapos ang gabing nagsiping sila.

Unang gabi, unang lalaki.

Memorable iyon kahit na isang babaeng katulad ni Lora.

NOT FOR SALE-2

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

You must be 18 years old to visit this site.

Please verify your age