Prisoner of Love-20

Paano kung magbunga ang kalapastanganang nagawa sa iyo, Kathryn?

Umalingawngaw sa lahat ng sulok ng kanyang utak ang katanungang iyon.

“Kathryn, Kathryn,” anas ng lalaki sa gawi ng teynga niya. “Please, don’t be afraid. I don’t want to hurt you anymore.”

Nakakakiliti ang pagdapyo ng mainit-init na hininga sa sensitibong balat niya.

Nakakakilabot ang mga sensasyong nililikha ng paindayog na paggalaw ng matipunong katawan na nakadagan sa kanya.

Her legs were stretched far apart to accomodate his powerful loins.

Her breasts were crushed against his hairy chest.

Her hips raised upwards to meet his every lingering plunge.

Their panting breaths mingled while their bodies melted into each other.

Her resistance was being kissed goodbye.

[Want to read the Start of Stories Online titled – PRISONER OF LOVE…? Click Here!]

“Oh, God! Kathryn, you’re so beautiful!” bulong ng katalik habang patuloy sa maingat at marahang pag-angkin sa kanya.

Her simple existence was being systematically destroyed by his careful possession of her body.

Binabago ng mga mumunting alon ng sensuwalismo na lumulukob sa kanyang kamalayan ang lahat ng mga dating paniniwala at pananaw niya sa buhay.

She was slowly changing into a different individual even as she gasped small cries of utmost pleasure.

“Oh, God — !” She bit her underlip fiercely.

She craved for more intimacy but she could not possibly tell him that.

She would surely die of shame, if she was saner…

But her need was too great in those moments.

“You want me, too, don’t you? C’mon, Kat, say it. You need me, too,” he groaned against the smooth length of her neck. “As much as I need you, sweetheart!”

Hindi maitanggi ni Kathryn ang maalab na mensahe ng mga bulong ni Zandro.

Kailangan niya ang mga sensasyon na ipinadadama nito sa kanya.

Gusto niya ang mga ginagawa ng katawan nito sa kanya.

Nagiging alipin siya ng isang kakatwang emosyon na may kakaibang puwersa.

Para bang hinihigop ang lahat-lahat ng buong pagkatao niya.

“No!” Hindi niya namalayang napabulalas siya nang tutulan ang namumuong realisasyon.

It was inevitable.

Maraming psychologists ang nagsasabing malimit magkaroon ng reluctant attraction and wrong sense of sympathy between the hostage and the abductor.

Bumaon ang mga kuko ni Kathryn sa labis na pagtutol. Ayaw niyang makaramdam ng kahit na ano para sa lalaking nagpatikim sa kanya ng lasa ng impiyerno.

Ngunit tila nabaliw na ang kanyang katawan.

Her body was relishing his every touch, his every caress.

Paano’y ibang-iba ang istilo ni Zandro ngayon.

Ipikit lang niya nang husto ang mga mata, maaari na niyang makalimutang ang lalaking kaniig niya ngayon ay ang lalaki ring gumahasa sa kanya noon…

“I will never hurt you, my darling Kat,” anas ng paos na boses ni Zandro. “I know it’s hopeless to wish for forgiveness — but my regret was deep and sincere. Kung puwede lang ibalik ang nakaraan, gagawin ko.”

“N-ngunit hindi na puwedeng ibalik ang nakaraan,” bawi niya.

Speaking coherently was almost impossible. Halos kapusin siya sa paghinga habang dahan-dahan siyang iniaakyat ng lalaki sa kungsaan…

“Yes, you’re right,” sang-ayon ng lalaki. “Hindi na puwedeng ibalik ang nakaraan. Kaya nais kong itama ang bukas. Kaya ibig kong magpakasal tayo, Kathryn,” salo nito.

His deep voice was gentle like the small waves of the coming seatide.

Umaahon ang mga munting alon ng dagat kapag tumataas ang tubig. Natatakpan ang dalampasigan nang halos hindi namamalayan.

At ang kanyang resolba nang mga sandaling iyon ay tila isang marupok na kastilyong buhangin lamang.

Napakadaling sirain.

His manhood stroked her insides languidly, almost lazily.

Over and over again until they both soared upwards. Their spirits united.

Her climax was something splendid and marvelous. It was flawless and cleansing in its intensity.

He swelled inside her as her quickening body rippled around him. Squeezing him tight. Urging him to release everything.

And she succeeded.

With a hoarse shout of satisfaction, he surrendered himself to the intense fire of culmination.

“Oh, Kathryn, sweetheart… You’ll marry me, don’t you?”

Narinig niya ang mga katagang sinasambit-sambit ni Zandro habang pabulusok na inililipad sa kalawakan ang kanyang kamalayan.

Ngunit hindi siya tumugon.

Hindi siya makatugon.

Nang matapos ang lahat ng kahibangan, nanumbalik ang normalidad.

Walang katinag-tinag si Kathryn. Nakapikit lang siya habang nakabaling ang mukha sa matatabang unan.

Gusto niyang matunaw at lumubog sa kinahihigaan.

“Kat?” untag ni Zandro habang masuyong iniaangat ang katawan palayo sa kanya.

Hinaplos pa ng isang kamay nito ang pisngi at panga niya.

“Kathryn?”

Pinilit niyang dumilat.

“You enjoyed it, didn’t you?”

Napahikbi ang dalaga. Muli siyang pumikit nang mariin. “You don’t have to rub it in,” pakli niya. Mayroong pait sa paos na tinig. “You’re an expert!”

Bumuntong-hininga ang lalaki ngunit hindi na nagsalita. Tuluy-tuloy na nawala ang init na dulot ng maskuladong kabuuan nito nang bumangon ito at gumulong palayo sa kanya.

“I’m sorry,” sambit nito. Mababa ang tono.

Tumagilid siya at namaluktot nang mawala na ang nakadagan sa kanya. Hiyang-hiya siya sa sarili.

Narinig niya ang ilang pagbubuntong-hininga ng lalaki.

“Ano’ng gusto mong gawin ko, Kathryn?”

“P-para ano?” Hindi niya napigil ang magtanong. Naantig siya ng nakabahid na pagsisisi sa boses ni Zandro.

“Para mapatawad mo ako,” anito. “At para mapapayag kitang magpakasal sa akin.”

Her eyelids flew to stare at him incredulously.

“A-anong gagawin mo kapag tumanggi ako?” tanong niya kahit na alam na niya kung ano ang banta nito kanina.

Bumuntong-hininga muna ang lalaki. “I don’t want to harm you anymore. But I have to force you,” pagtatapat nito.

“Gan’on naman pala ang balak mo, bakit kailangan mo pang sabihin sa akin?”

“You’re not going to make it easy for me, do you?” ang pabulalas na wika ng lalaki habang tumitindig.

Dinampot nito ang mga damit na nakakalat sa sahig na alpombra.

It seemed natural for him to help her dress.

Naiilang si Kathryn. But she was feeling listless and resigned. Para bang biglang nawala ang lahat ng dahilan niya para lumaban.

“I won’t rush you,” patuloy ng lalaki. Puno ng pangako ang malumanay na tono. “I’ll court you properly, if that’s what you want.”

Natigilan si Kathryn sa narinig.

“P-papayagan mo na akong umuwi?”

Halatang nag-alinlangan ang lalaki bago ito tumango nang marahan.

PRISONER OF LOVE-21

Comments are closed.