Prisoner of Love-9

Sinapo ng ilang daliri ang kanyang baba upang iangat ang kanyang mukha.

“You liked it?” tanong nito.

Ibinaling niya ang ulo para mabawi ang tingin.

“Mamaya, titingnan natin kung magugustuhan mo pa ang gagawin ko sa ‘yo.”

Nanlaki ang ulo ni Kathryn. “A-ano’ng gagawin mo sa akin?” she asked him breathlessly.

Ngumisi lang nang makahulugan ang lalaki.

Kaya lalong nanginig ang dalaga.

She was feeling so weak. Wala siyang kayang gawin kundi ang makiusap.

“M-maawa ka sa akin, mamang ano. Huwag mo na akong galawin,” pagsusumamo niya. “H-hindi ka masisiyahan!” dugtong pa niya, tulak ng desperasyon.

Tumawa nang nakakaloko ang lalaki. “At sino naman ang may sabi sa ‘yong kasiyahan ang nais ko mula sa kandungan mo?” pakli nito, pauyam.

[Want to read the Start of Stories Online titled – PRISONER OF LOVE…? Click Here!]

Nag-apoy ang mga pisnging nanlalamig.

“A-ano’ng ibig mong sabihin?”

Napaigtad siya nang biglang inilapit ng lalaki ang mukha sa kanya.

Tinangka niyang umisod palayo ngunit nawala ang balanse niya.

Tuluy-tuloy siyang napahiga uli.

“Dinala kita rito,” wika ng lalaki habang hinihila paangat ang laylayan ng kanyang blusa. “Para pagsamantalahan.”

It was said matter-of-factly. In a cold, precise tone.

And Kathryn could not believe her own ears.

“P-pero bakit? Wala naman akong ginawang masama sa ‘yo, a?” pang-uusig niya.

“Ikaw, wala,” pakli ng lalaki. Mabalasik ang ekspersyon nito. “Pero ang kapatid mo, meron.”

“K-kapatid?” ulit niya. “Wala akong kapatid.”

Tumawa ang lalaki. “Nice try, Dorothy,” panunuya nito. “Ipinagkakaila mo ang kapatid mong siraulo, si Jeremy!”

May bumangong pag-asa sa kaibuturan ni Kathryn.

“N-nagkamali kayo ng dinukot, mister,” pahayag niya. “Hindi ako si Dorothy. Hindi Dorothy ang pangalan ko.”

Ngunit hindi nagbago ang pagtingin sa kanya ng lalaki.

“Ngayon naman, ang sarili mo ang nais mong ipagkaila,” sambit nito habang iiling-iling.

Tila nayamot ang lalaki sa natagpuang lace bra. Dinakot ng isang kamay ang harapan ng blusa niya at hinila nang pabigla.

Napasigaw si Kathryn.

“Nagsasabi ako ng tutoo! Maniwala ka sa akin. Hindi ako si Dorothy!”

Ibiniling siya ng lalaki upang kalasin ang mga kawit ng white lace brassiere.

“Oh, God!” bulalas niya nang iharap uli siya upang matunghayan ang nalantad na dibdib.

Hinihingal na nang bahagya ang lalaki nang muling magsalita.

“May katibayan ka bang hindi ikaw si Dorothy Saldivia?” panghahamon nito.

Sunud-sunod ang pagtango ng dalaga. “Meron. Nasa bag ko ang aking pitaka, pati ang mga credit cards and ATM cards.”

Nakaismid ang lalaki habang dumudukot sa isang Gucci bag ang isang kamay.

The wallet and the thick black booklet were unfamiliar.

“H-hindi akin ang mga iyan,” wika niya nang makapagsalita uli.

Walang imik na binuksan nito ang passport at ang pitaka. Ipinakita sa kanya ang pangalan ng babaeng nakilala niya sa salon kanina — o kahapon na ba ‘yon?

Nanlalata si Kathryn nang mapagtanto ang katotohanan. “Oh, God, ginawa niya akong pain!”

Hindi siya makapaniwalang ganoon na pala siya ka-tanga! Nagawa siyang lokohin at paikutin ng isang mas bata sa kanya ng apat na taon!

“No comment?”

Nagmakaawa uli siya rito. Wala namang mawawala kung uulit-ulitin niya ang paghingi ng awa.

“Maniwala ka sa akin, mamang ano. Nilansi ako ni Dorothy Saldivia kahapon. Hindi ko siya kilala. Nilapitan niya ako habang naghihintay ako sa loob ng isang beauty salon,” paliwanag niya.

Ngunit parang walang naririnig ang lalaki.

His knowing hands kneaded her soft flesh into puckered awareness.

Eksperto ang mga daliri sa paglikha ng mga nakapanlalambot na pakiramdam.

Hindi niya mapigilan ang mapasinghap sa tuwing may sisirit na sarap mula sa kambal na kalambutan.

At titimo sa kanyang kasarinlan.

“Tama na, please,” daing niya.

Pabiling-biling ang kanyang ulo habang nakapikit.

“You don’t really want me to stop, you wanton,” angil ng lalaki. Puno ng poot ang mababang tinig.

“I’m not a wanton,” she denied in a shaky voice. “And I want you to stop!”

MUNTIK nang maniwala si Zandro.

Nang sabihin ng babae na hindi ito si Dorothy Saldivia, parang napakahirap ipagwalambahala ang malalim na sinseridad sa mga mata nito.

He groped for a distraction hastily.

And he found it from the thrusting softness of her firmly rounded breasts.

He deliberately destroyed the thin blouse in place of the burgeoning faith for the woman’s seeming honesty. Sinira niya ang blusa para wasakin ang namumuong pagtitiwala sa ipinakikitang katapatan ng babae.

He fondled her nipples with expert fingers. The cold deliberateness calculated to arouse and to stimulate.

“Please!” sigaw ng babae. Paus na paos ang boses.

“Please what?” he taunted her icily. “Please, take me? Because you’re so hot, you’re ready to go up in flames?”

Nagpumilit na dumilat ang babae. Basa ng luha ang mga mata nito.

“Please, stop!” she sobbed brokenly. “I don’t want this!”

“Good! I don’t want you enjoying our little play,” pakli niya.

“Maawa ka sa akin. Huwag naman sanang paganito. Hindi ako hayop,” patuloy nito.

“But your brother and your father are,” he hissed. “I’m gonna take you roughly. In cold blood. You’ll remember our coupling as an ugly and violent experience.”

“My God!” usal ng babae, paimpit. “I’m going to die after this!”

“No, you’ll not die,” he contradicted raspily. “You will live to tell all the vile details. Our story shall be known as the ‘Rape of Dorothy’!”

“You’re mad!” akusa nito.

Tumawa lang si Zandro.

“You’re insane!”

Pinabayaan lang niyang insultuhin siya ng babae.

Kinalas niya ang butones ng pantalong suot nito. Buong dahas na hinila niya papababa sa mapuputi at makikinis na hita at binti nito.

“Huwag!”

Iniitsa niya sa malayong sulok ang naturang saplot.

He tore off the elastic cloth covering her womanhood with a forceful flick of his long fingers.

“Huwag, ayoko!”

The woman fought him like a frenzied wild cat. She kicked at him energetically.

Ngunit dahil nakaposas ito, walang gaanong puwersa ang mga atake nito.

“Tsk! tsk! Pinapagod mo lang ang sarili mo, Dorothy,” wika niya.

“Hindi ako si Dorothy! Hindi ako si Dorothy!” ang paulit-ulit na sigaw nito.

Mga sigaw na nauwi sa pag-iyak.

“Bakit ayaw mong maniwala?” Puno ng pagsusumamo ang basag na tinig.

Isinara ni Zandro ang isipan.

His desire for revenge had been mixed with lust.

Her spirited fighting sharpened the anticipation for the pleasure of sexual act.

PRISONER OF LOVE-10

Comments are closed.