The Heart Thief-25

“It took me a long time to convince myself that I could love again, after Tanni.” Seryoso ang ekspresyon ni Alejandro, at puno ng katapatan ang mababang tono.

“Akala ko, pagnanasa lamang ang apoy na umaalipin sa aking katinuan ngunit hindi pala ako makukuntento na katawan mo lang ang makukuha ko. Kailangan ko ang buong pagkatao mo– para matagpuan ko uli ang nawalang sarili ko noon,” patuloy nito.

“Para magkaroon uli ako ng abilidad na lumigaya — at makapag-paligaya!”

“I-imposible iyon, Alejandro,” bulong niya nang matagpuan ang boses na nawala.

“Ordinaryong babae lang ako. Magkaiba tayo ng ugali — ng destinasyon. Nagkatoon lamang ang pagtatagpo natin. Napilitan ka lang — ”

“Nabanggit mo ang destinasyon, mahal ko,” pakli ni Alejandro. “We’re destined for each other.”

[Want to read the Start of Stories Online titled – THE HEART THIEF…? Click Here!]

Bumuka ang bibig niya upang tutulan ang sinasabi ng lalaki ngunit naramdaman niya ang pagkahulagpos ng suot niyang bestida sa kanyang katawan. Nalaglag ito sa sahig nang hindi pinipigilan.

“Alejandro,” anas niya. Her aching desire laced her voice.

“Oh, Oliva,” he groaned, as he rained favorish kisses on her neck and shoulder, before going back to her trembling mouth.

“Oliva, I love you very much. Hindi ko alam kung paano ang mabuhay kung iiwan mo ako.”

“Sandaling panahon pa lang ang ipinagkakilala natin, Alejandro,” she reminded him breathlessly.

Kahit na hindi tutoo ang mga katagang sinasambit ng lalaki nang mga sandaling iyon handang maniwala si Oliva.

Nalulunod na siya sa kaligayahan kahit na may bahid pa ng pagdududa ang lahat.

“I felt we’ve known each other before, Oliva. Para bang nagkita na tayo at nag-ibigan sa ibang panahon.”

“Sinasabi mo bang reincarnated tayong dalawa?”

“Paano mo maipapaliwanag ang pag-usbong ng ganito kasidhing damdamin sa loob lang ng maikling panahon?”

“Oh, Alejandro,” bulalas niya habang hinahagkan ang pisngi ng lalaki.

“I’m willing to be seduced tonight — you don’t have to lie about your true feelings. You don’t have to talk so much!” Niyakap niya ang matipunong katawan ng asawa.

He embraced her lovingly, cupping her soft buttocks while raising her from the floor.

“I’m not lying, honey. I love you, as much as I need you, sweet wife!”

He laid her on the bed with utmost care and reverence. Para bang isa siyang babasaging kristal na dapat pakaingatan.

His hands shook as he arranged the veil around her face and her naked breasts.

Nakakatunaw ang mga titig ng lalaki!

“You’re so beautiful,” he whispered ardently.

“Oh, Alejandro, I love you, too!” Hindi na napigilan ni Oliva ang pag-alpas ng kanyang damdamin para sa kabiyak. “Kaytagal ko ring naging bulag at manhid. Mahal na mahal na pala kita!”

He tore away his clothes hastily. His sculptured features were flushed with excitement as he joined her on his bed.

“Nakahanda akong maghintay nang matagal para marinig ang matatamis na salitang iyon mula sa iyong mga labi, mahal ko. I don’t deserve this happiness you’re giving me tonight, sweetheart!”

Their bodies joyfully expressed the love they shared in the most glorious fashion, in the most tender lovemaking…

Napaiyak si Oliva nang marating ang kasukdulan, kasabay si Alejandro. Hindi niya inaasahang magiging ganito kagaan sa pakiramdam ang magpaangkin nang lubos sa lalaking minamahal.

“Is it wonderful for you, too?” she whispered uncertainly.

He was lying in his back after rolling away from her, a few minutes ago. They had been silent after an earth-shaking experience with physical love.

Luminga ito sa kanya. “Maniniwala ka ba kung sasabihin kong ito na ang pinaka-wonderful climax I’ve ever had?”

Oliva flushed shyly but did not let his eyes free from her candid stare.

“Tutoo?” paniniyak pa niya.

“Tutoo,” wika ni Alejandro, walang gatol. Tumagilid ito upang muling maglapat ang kanilang mga katawan.

“Let me tell my greatest discovery, Oliva,” anito, seryoso ang tono.

“Ano ‘yon?”

“Ikaw lang pala ang babaeng minahal ko nang lubos. I’ve never felt like this with Tanni. Two years kaming nagsama pero, ni minsan, hindi ko nasilip ang langit.”

Muling naluha si Oliva.

“Sana’y hindi magbago ang nadarama mong iyan para sa akin, Alejandro. Hindi ko na rin kayang mabuhay nang wala ka!”

They made love again.

And again.

And again.

They could not seem to get enough of each other. Para bang kaylaki ng guwang na dapat nilang punuin.

“Paano ang pangarap mong maging pulis?” tanong ni Alejandro nang dakong madaling-araw na.

Their arms and legs were entwined as though parts of only one.

Humagikgik si Oliva.

“That was the dream of an idealistic girl,” aniya habang napapangiti.

“Hindi ka na naniniwala sa sistema?” He sounded disappointed kaya napalinga siya rito.

“Hindi naman sa ganoon,” she elaborated. “Naisip ko lang na kulang pa pala sa tigas ang loob ko para maging isang mahusay na pulis.”

“I don’t want you to sacrifice something important for you to please me,” pahayag nito matapos ang maikling katahimikan.

“Ibig bang sabihin, hindi ka magagalit kung gusto ko naman ngayong maging social worker?”

“No, hindi ako magagalit. At hindi ako tututol. Palaging nasa iyo ang suporta ko, Oliva,” he stated firmly.

“Napakabuti mo Alejandro!”

Naghinang nang buong alab ang kanilang mga labi nang yumapos si Oliva kay Alejandro at magdaiti ang kanilang mga bibig.

“Magagalit ka ba kung sasabihin kong ikaw ang pattern sa character ng heroine na nasa librong sinusulat ko ngayon?” anas nito after a while.

Nangislap ang mga mata ni Oliva.

“Am I that exciting, Alejandro?” tanong niya, deeply flattered.

“You’re the most exciting woman I’ve ever met.” Pinakapa nito ang pulso sa mga daliri niya. Dumagundong sa pakiramdam ang pagpitik ng bawat pintig.

“See?”

“Mapaligaya sana kita, Alejandro,” usal niya, naging seryoso na. “Mabura ko sana ang lahat ng mga pilat sa iyong puso, mahal ko.”

“Your wish had been granted already. I am a new man now. Hindi na ako si Andro Monte.”

He looked watchful kaya nailang si Oliva.

“B-bakit nakatingin ka sa akin nang ganyan?”

“Mahal mo na rin ba si Andro Monte, Oliva?”

Napamaang siya. “Bakit ganyan ang tanong mo?”

“Nung nasa eroplano tayo, nanaginip ka. Sinambit mo ang dating pangalan ko.”

Naunawaan ni Oliva ang nadarama ni Alejandro. Hindi pala pagdududa ang nabakas niya sa mukha nito kanina — kundi paninibugho para sa sarili!

“Ikaw din naman ‘yon, hindi ba?”

“That was the former me.”

“Pero ikaw pa rin iyon. Sinabi mo na nung una na paminsan-minsan ay lulutang pa din ang pagiging cynical mo. Hindi mo puwedeng paghiwalayin ang dalawang lalaking bahagi ng isang katauhan, Alejandro.”

“Pero sino ang mas mahal mo — si Andro o si Alejandro?”

“Pareho kayo — dahil iisa lang kayo,” she smiled impishly. “The names even sound the same, Alejandro-Andro.”

Niyapos siya nang mahigpit ni Alejandro.

“Are you sure?” he growled teasingly. “You’ll never be confused?”

“No, Alejandro Montero. Hinding-hindi ako malilito sa’yo,” pahayag niya. “Puwera na lang kung — ” Ibinitin niya ang sasabihin.

“Puwera na lang kung ano?”

“Puwera na lang kung panay lang ang yapos at halik mo…”

Tumawa si Alejandro. “Pilya,” anas nito, before covering her lips with his hot mouth.

*** WAKAS ***

Click Here – LADY ROMANTICA TABLE OF CONTENT

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

You must be 18 years old to visit this site.

Please verify your age