The Hostage Heart-16

“Pinasakay mo lang ako, Larry?” Her tone had become fierce and embittered.

“Hindi talaga kayo dapat pagtiwalaan. Pare-pareho kayong mga lalaki! Mga manloloko!”

She stomped her small feet angrily as she marched towards the bedroom.

Pinigil niya ito sa isang braso.

“Ano ba! Bitiwan mo ako!” Nagpumiglas agad ito. “Bitiwan mo ako! Walanghiya kayong lahat dito!”

Luminga si Leon sa gawi ni Larry.

“Mamaya ka na lang bumalik,” utos niya.

“May ibabalita ako sa ‘yo, Leon,” paalala nito.

“Mamaya na lang,” ulit niya.

Larry was still hesitant. May sinasabi ang mga mata nito.

[Want to read the Start of Stories Online titled – THE HOSTAGE HEART…? Click Here!]

Ngunit hindi niya nakuha ang mensahe dahil sinamantala ng babae ang pagkalingat niya.

Kinagat nito ang braso niyang pumipigil dito.

Napaigtad siya ngunit hinigpitan lang niya lalo ang pagkakapigil dito.

Umigting ang mga kalamnan niya kaya napilitang bumitaw ang mga ngiping mapuputi.

“Bumalik ka na lang mamaya, Larry,” he repeated curtly.

“Kakastiguhin ko lang ang babaeng ito!” Mabangis ang kanyang tonong nagbabanta.

Hindi niya dapat sinabi iyon.

“S-sasaktan mo siya?” Nag-alangan tuloy ang kanang-kamay sa pag-alis.

Tiningnan niya nang matalim ang kausap.

“Disiplina ang kailangan ng isang ito, Larry. Dapat lang na masaktan siya para magtanda.” Pigil na ang tono niya.

“Iniisip mo bang esklusibo lang sa ‘yo ang alok ng babaeng ito? Ako man inalok niya ng kuwarta at katawan!”

Larry looked very disappointed.

“H-hindi, Larry. Huwag kang maniwala sa kanya,” sabad ng babae, nakikiusap ang tono.

“Ako man ay tinutukso niya. Ilang ulit na niyang inihain ang katawan niya sa akin,” patuloy ni Leon. Nanunuya ang tono.

“Masyado nang mahirap ang kalagayan ko rito, amigo. Kasama ko palagi ang tukso.”

Muling nagpumiglas ang babae.

“Huwag kang umalis, Larry! Niloloko ka lang ni Leon!” sigaw nito. “Kanino ka dapat maniwala? Ako ang biktima, Larry!”

Mapait ang ngiti ng kanang-kamay.

“Inaasahan mong sa ‘yo ako maniniwala?” Umiling-iling ito. “Matagal ko nang kasama si Leon. Ikaw ay ngayon ko lang nakilala. Paalam.”

Walang lingon-likod, umalis ito.

“Larry!”

Tinangkang humabol ng babae ngunit hinila na niya ito patungo sa kuwarto.

“Isara mo ang pinto paglabas mo,” pahabol ni Leon.

Nagwala na nang husto ang bihag niya.

“Hayup ka! Hayup ka, bitiwan mo ako!”

Sinipa siya nito. Kinalmot.

Pulos ilag lang ang ginawa ni Leon habang patuloy na hinihila ang babae patungo sa kuwarto.

Humawak ito sa hamba ng pinto upang hindi agad niya maipasok sa loob ng silid.

Nang buhatin niya ito, naging dalawang kamay ang humawak sa hamba.

May kanal ang kahoy kaya mistulang idinikit ang mga daliri nito sa natagpuang kapitan.

Kahit na anong hila ang gawin niya, hindi ito bumibitaw.

“You fool! Masasaktan ka lang nang husto,” he scolded her.

“Bumitaw ka na bago masugatan ang mga kamay mo.”

“Ibaba mo ako,” utos nito, paasik. “Mag-usap na lang tayo dito sa kusina! I-ikaw na lang ang aalukin ko.”

“You can make your propositions inside the bedroom,” he said silkily.

Banayad ang kanyang tono ngunit halatang-halata ang intensiyon niyang gawin.

“Please, Leon! N-nangako ka sa akin, hindi ba? Lalaki kang nakipag-usap sa akin, hindi ba?”

Binago nito ang taktika. Kinokonsensiya naman siya.

“Sinira mo ang kasunduan nating ‘yon,” pakli niya. “Paano kung wala ako dito habang dinidemonyo mo si Larry?”

“Hindi ko siya dinidemonyo!” she denied vigorously. “Humihingi ako ng tulong sa kanya!”

“At nangangako ka ng kung anu-ano. Kaunting pera, ang katawan mo, bagong buhay, bagong pangalan!” he rejoined tersely.

“Hah! Barya lang ang iniaalok mo. Marami siyang pera. Kaya niyang bumili ng kahit na ilang babae, kahit na anong oras. Hindi kami nakakulong dito.”

“Damn you!” bulalas ng babae.

Nagpapadyak na naman ito ngunit nanatili pa ring nakakapit sa hamba ang mga daliri.

“Damn you, Leon!”

He admired her tenacity.

“Nasabi mo na sa akin ‘yan,” pang-uuyam niya. “Wala ka na bang alam na iba?”

“Animal ka!” she complied in a savage tone.

Pinagtawanan niya lang iyon.

“Tama ang ginagawa mo,” wika niya. “I like a fighting woman in my bed!” he lied smoothly.

“Bastos!”

“Gusto ko ng palaban na babae,” ulit pa niya.

“Napakahayop mo talaga!” Lalong nanggigil ang babae.

Ngunit hindi pa rin ito bumibitaw.

Nainip na si Leon. Nag-aalala na rin siyang baka masira ang mga daliring hubog-kandila.

Her fingers were short and delicate and very soft. He had a fond memory of those, nang gamutin ang sugat niya.

Baka magkasugat ang mga kamay ng babae dahil sa pagmamatigas nito.

Maliksi siyang nag-isip kung paano makakalas ang mga daliri.

Kilitiin kaya niya — ?

Inilipat niya ang isang kamay sa tapat ng dibdib nito. Pinisil niya ang isang malambot na umbok.

It was an experimental caress. But it had excited him instantly.

Agad ang reaksiyon nito. Umigtad na para bang napaso at muling nagsisigaw.

“Walanghiya ka!”

Hinila niya pataas ang laylayan ng puting blusa atsaka ipinasok ang pangahas na kamay.

Kinapa ng mga daliri niya ang isang korona. Hinaplos niya iyon nang marahan.

Muling napapitlag ang babae. Ngunit sumigaw na lang ito. Hindi na nagsalita.

He fondled her breasts repeatedly while his whole body was getting afire with arousal.

“Oh, God — !” bulalas ng babae, padaing na. “God, no!”

She wriggled frantically.

Nais makaalpas.

Nais mailayo ang sarili sa kanyang mga daliri at palad na nagbibigay ng ibayong pag-aalab.

Naramdaman niyang nanginginig na ang babae.

Katulad ng panginginig niya.

Ipinagpatuloy lang niya ang ginagawa kahit na nanlalaban ito.

Her struggles were becoming weaker.

Hanggang sa panaka-naka na lang.

But still, she held onto the doorjamb tightly.

He was losing his patience slowly but surely. Maya-maya lang ay tiyak na wala na siyang kontrol.

Ngayon lang uli siya nakaramdam ng ganito kasidhing pagnanasa — ngunit kailangan pa niyang pigilan.

The waiting had sharpened his craving for her.

“L-leon, tama na. Huwag mong gawin sa akin ang ginawa mo kay Dalena,” pakiusap ng babae.

“Please, ayoko ng gan’on.”

Hindi na niya gaanong nawawaan ang tinuran ng babae.

Nasa malayong sulok na ng utak ang tungkol kay Dalena, o sa kung sino pa mang babae na napaugnay sa kanya.

This woman was the only vivid thing in his mind, at this moment.

“C’mon, babe, stop fighting the inevitable,” he whispered coaxingly.

He let himself kiss the dewy creaminess of her neck.

Then the satiny cleavage.

THE HOSTAGE HEART-17

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.